Po, sipas nenit 19, paragrafit 8 të Ligjit Nr. 03/L-222, shpenzimet e bëra jashtë vendit mund të njihen si të zbritshme nëse janë të dokumentuara dhe janë bërë ekskluzivisht për aktivitetin afarist. Kuponët fiskal të vlefshëm nga shtetet përkatëse mund të përbëjnë dokumentacion të mjaftueshëm nëse përmbajnë të dhënat bazë të transaksionit.

Mund të përfshihen:

• Blerja e derivateve (naftë, benzinë);
• Pagesa për rrugë/autoban;
• Pagesa për parking ose terminale;
• Shpenzime për riparime të papritura apo shërbime teknike gjatë rrugës.

Gjithmonë të dokumentuara me kupon ose faturë dhe të lidhura drejtpërdrejt me transportin ndërkombëtar.

Nëse kuponët nuk përmbajnë informacione të mjaftueshme (data, vlera, subjekti pagesës) ose janë të palexueshëm / të paidentifikueshëm, shpenzimet nuk pranohen si të zbritshme për qëllime tatimore. Po ashtu, nëse nuk dëshmohet lidhja e drejtpërdrejtë me aktivitetin afarist, ato refuzohen.

Sipas nenit 23 të UA Nr. 15/2010, për çdo shpenzim duhet:

• Të jetë i dokumentuar me faturë/kupon të vlefshëm;
• Të jetë për qëllime afariste dhe i nevojshëm për operim;
• Të jetë i paguar gjatë periudhës tatimore përkatëse;
• Të jetë i gjurmueshëm në kontabilitet dhe nëse kërkohet, edhe i shoqëruar me dëshmi shtesë (p.sh. urdhëresa, udhëzime, raporte udhëtimi).

Po, në shumicën e rasteve, një kupon i rregullt nga shteti përkatës është i mjaftueshëm nëse përmban të gjitha elementet e domosdoshme. Megjithatë, për siguri tatimore, rekomandohet të shoqërohet me raport të brendshëm udhëtimi ose të mbahen kopjet e fletë-udhëzimeve që lidhin shpenzimin me një udhëtim specifik të kompanisë.