Përmbledhje nga Praktika e Gjykatës Supreme të Kosovës në Çështje të Diskriminimit në Punë
Rasti Rev.nr.451/2022, datë 23.11.2022
Me aktgjykimin e Gjykatës Themelore në Prishtinë, është refuzuar si e pabazuar kërkesa për obligimin e të paditurës për lidhjen e kontratës së punës. Paditësi kërkoi kompensim për diferencën në pagë dhe dëmtimin jo material për periudhën 01.07.2011 - 31.01.2015, me total 12,201 euro me kamatë. Gjykata Themelore dhe ajo e Apelit refuzuan pretendimet për diskriminim.
Gjykata Supreme mbështeti vendimet më të ulëta, duke vlerësuar se nuk ka pasur trajtim të pabarabartë ndaj paditësit në raport me kolegët e tij në Teatrin Kombëtar të Kosovës.
Praktika e Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut dhe Gjykatës Kushtetuese
GJEDNJ trajtoi rastin Jurÿiÿ kundër Kroacisë, ku u konstatua diskriminim gjinor ndaj një gruaje shtatzënë me fekondim in vitro. Refuzimi i statusit të punonjësit të siguruar u vlerësua si diskriminim i drejtpërdrejtë, i cili nuk mund të justifikohej.
Gjykata Kushtetuese e Kosovës në rastin nr. KI04/12 konstatoi shkelje të nenit 24 të Kushtetutës për barazi para ligjit, për shkak të trajtimit jo të barabartë të vendimeve të njëjta të KPM-së.
Të Gjeturat nga Praktika Gjyqësore në Çështjet e Diskriminimit në Punë
Gjykata Supreme ka vërejtur se në shumë raste gjykatat e shkallës së parë dhe të dytë nuk trajtojnë me kujdes pretendimet për diskriminim në pagë, duke u fokusuar vetëm në faktin nëse kontrata është nënshkruar vullnetarisht, pa adresuar në thellësi diskriminimin sipas Ligjit për Mbrojtje nga Diskriminimi.
Në rastet kur paditësit kanë paraqitur prova të diskriminimit, gjykatat kanë detyrimin ligjor që ta trajtojnë këtë pretendim në mënyrë të plotë dhe të japin arsye të qarta për pranimin apo refuzimin e tij.
Gjithashtu, nëse trajtohet ndryshe një rast me rrethana të ngjashme, gjykata duhet të paraqesë prova bindëse dhe arsyetim të mirëfilltë për ndryshimin në trajtim, përndryshe ekziston shkelje procedurale dhe e drejtës për gjykim të drejtë.